30 października, jak co roku, przeprowadziliśmy w Ośrodku ceremonię Głodnych Duchów. Po japońsku zwana jest „segaki”, czyli „żywienie głodnych duchów”.

Głodne duchy (jap. gaki, sanskr. preta) to według tradycji buddyjskiej istoty zamieszkujące jedną z sześciu sfer uwarunkowanego istnienia. Przedstawiane są na ogół z bardzo cienkimi szyjami oraz wielkimi brzuchami, a ich główną cechą jest ciągłe nienasycenie. Można powiedzieć, że symbolizują one nasz własny głód duchowy, który jakże często staramy się zaspokoić, uganiając się za tym, co zewnętrzne i materialne. Głodnym duchom trudno przyjąć nauki buddyjskie, czyli Dharmę i obawiają się buddów, bodhisatwów i ich podobizn – dlatego podczas ceremonii usuwa się je z ołtarza.

Ceremonia taka służy w dużej mierze rozwikłaniu i oczyszczeniu skomplikowanej karmy – z jednej strony dotyczącej naszych związków ze zmarłymi, a z drugiej – naszych własnych przeszkód karmicznych.